ΕΝΑ ΙΕΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ
ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ
Έγινε τελικά φέτος (σήμερα 5 Δεκεμβρίου) στον προαύλιο χώρο του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη η εκδήλωση για την επέτειο των ηρωικών μαχών που έδωσαν τα Σώματα Ασφαλείας (Χωροφυλακή και Αστυνομία Πόλεων) και οι άλλες εθνικές και συμμαχικές δυνάμεις στην Αθήνα το Δεκέμβριο του 1944 κατά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, όργανο του ΚΚΕ, το οποίο επιχείρησε να καταλάβει με τη βία την εξουσία και να εγκαταστήσει κουμμουνιστικό καθεστώς στη χώρα.
Η επετειακή αυτή εκδήλωση, η οποία αποτελεί και ιερό μνημόσυνο για τους ηρωικούς αγωνιστές και πέρυσι είχε ματαιωθεί λόγω των περιοριστικών μέτρων προς αποτροπή εξάπλωσης του κορωνοϊού, περιελάμβανε δοξολογία, επιμνημόσυνη δέηση τια την ανάπαυση των ψυχών των πεσόντων μαχητών, προσκλητήριο νεκρών και καταθέσεις στεφάνων. Στην εκδήλωση παρέστησαν εκπρόσωποι των Ενώσεων Αποστράτων των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και άλλων εθνικών οργανώσεων. Την Ένωσή μας εκπροσώπησε αντιπροσωπεία του Διοικητικού μας Συμβουλίου, με επικεφαλής τον πρόεδρο, ο οποίος και κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο των πεσόντων.
Η πολιτεία, όπως πάντα μετά την μεταπολίτευση είναι απούσα, με το σκεπτικό ότι οι εκδηλώσεις αυτές αναμοχλεύουν τα πάθη και συντηρούν τη μισαλλοδοξία. Η στάση της όμως αυτή, όχι μόνο δεν φέρνει αποτέλεσμα, αφού δεν υπάρχει ανάλογη στάση από την άλλη πλευρά, αλλά υποδηλώνει και ενοχή, ηττοπάθεια και έλλειψη ευγνωμοσύνης στα εκατοντάδες θύματα αυτού του επικού αγώνα που με το αδάμαστο εθνικό τους φρόνημα και το απαράμιλλο σθένος τους κατάφεραν να φράξουν το δρόμο στις αντάρτικες κομμουνιστικές ορδές προς την εξουσία και την εφαρμογή των σχεδίων τους. Κατάφεραν με άλλα λόγια να διαφυλάξουν τη θέση της Ελλάδας στον δυτικό ελεύθερο κόσμο, να προστατεύσουν τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό από την μαρξιστική - υλιστική λαίλαπα και να ακυρώσουν την απόσπαση εδαφών της βορείου Ελλάδος από τον εθνικό κορμό προς εξυπηρέτηση των σχεδίων του Στάλιν και των βόρειων γειτόνων μας.
Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τα θλιβερά γεγονότα εκείνων των ημερών, που έμειναν στη ιστορία ως «Δεκεμβριανά» ή «Η μάχη των Αθηνών». Οι επέτειοι όμως μας δίνουν την ευκαιρία να αναλογιστούμε τις θλιβερές συνέπειες αυτών των γεγονότων, τα οποία, πέραν των χιλιάδων θυμάτων και των τεράστιων καταστροφών που προκάλεσαν, δεν επέτρεψαν στη χώρα να διεκδικήσει το μερίδιό της από τα λάφυρα της νίκης με τους συμμάχους της, και το πιο τραγικό συντηρούν ακόμη ένα βαθύ διχασμό στο λαό σε «αριστερά» και «δεξιά» στρατόπεδα, με όλες τις ιδεολογικές αποχρώσεις εκατέρωθεν, που ταλανίζει τη χώρα μας πάνω από 70 χρόνια.
Αυτόν το διχασμό, που όπως κάθε διχασμός προκαλεί εμπόδια στην πρόοδο και την ευημερία, πρέπει να προσπαθήσουμε να τον μετριάσουμε, αν όχι να τον εξαλείψουμε. Για να το πετύχουμε όμως αυτό πρέπει να καταπολεμήσουμε τις ιδεοληψίες και τα μίση που έχουν φωλιάσει στην ψυχή μας, που συνεχώς αναμοχλεύουμε και υποδαυλίζουμε.
Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί εθνική παρακαταθήκη. Είναι απαραίτητη για να τιμούμε τη μνήμη όσων αγωνίσθηκαν, υπέστησαν δεινά ή θυσιάσθηκαν για την πατρίδα και τις ιδέες τους, αλλά και να διδασκόμαστε από τα λάθη και τα παθήματά μας για να τα αποφεύγουμε. Είναι όμως ολέθριο λάθος μέσα από την ιστορική μνήμη να αναμοχλεύουμε και να συντηρούμε τα μίση και τα πάθη που κυριάρχησαν εκείνη την εποχή, τα οποία δηλητηριάζουν την πολιτική και κοινωνική μας ζωή και οδηγούν σε ακρότητες που δυσκολεύουν την ομαλή πορεία του τόπου μας προς την πρόοδο και την ευημερία. Αν και για αρκετά χρόνια ο διχασμός αυτός συντηρείτο, λόγω των πολιτικών διώξεων και κοινωνικών αποκλεισμών μεγάλης μερίδας πολιτών, τώρα πια δεν έχει έρεισμα, αφού μετά τη μεταπολίτευση κανείς δεν διώκεται και δεν περιθωριοποιείται για τις ιδέες και τα πολιτικά του φρονήματα. Ασφαλώς και θα υπάρχουν ιδεολογικές διαφορές και διαφορετικές ιδέες και απόψεις για το πώς μπορεί να γίνει καλύτερος ο κόσμος μας. Άλλωστε αυτό είναι και το συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας. Η επικράτηση όμως των ιδεολογιών μας πρέπει να επιδιώκεται με τα νόμιμα μέσα που προσφέρει η δημοκρατία και όχι με βιαιότητες ή με πράξεις στις οποίες κυριαρχεί το μίσος και η αντεκδίκηση, ο εκβιασμός και η τρομοκρατία, η αδιαλλαξία και οι απειλές. Ας αποδείξουμε επιτέλους ότι τα παθήματα μας έγιναν μαθήματα.
. Ο πρόεδρος της ΠΕΑΑΑΠ
Ηλίας Παπαευθυμίου
Αντ/γος ε.α.